สวัสดีเพื่อนนักอ่าน
คำว่า The 100 Year life หรือในไทยที่ใช้ชื่อว่า ชีวิตศตวรรษ นั้นฟังดูเผินๆแล้ว ก็มีความเป็นไปได้ที่พวกเราจะมีอายุถึง 100 ปีอย่างในเล่ม คิดอีกแง่มุมนึงก็มีโรคภัยไข้เจ็บมากทั้งที่เกิดขึ้นแล้วและยังมองไม่เห็นแล้วจะมีอายุถึง 100ปีได้อย่างไร ในแง่มุมใช้ชีวิตถ้าคนเรามีชีวิต 100ปีนั้น ก็น่าจะดีได้อยู่กับโลกใบนี้นานๆ มีชีวิตที่ได้เห็นความเปลี่ยนแปลงมากมาย เห็นลูกหลานหรืออาจจะเป็นเหลนเจริญเติบใหญ่
แต่เดี๋ยวก่อนอย่าพึ่งคิดแบบนั้น หนังสือเล่มนี้ทำให้เรามองเห็นอนาคตในอีก 20-50 ปีข้างหน้าว่าจะเป็นอย่างไร ช่วงแรกของหนังสือ คุณแอนดรูว์ ได้เล่าถึงความเป็นไปได้ว่าการที่ในอนาคตของพวกเราและรุ่นลูกของพวกเราที่จะมีอายุ 100ปีนั้น "เป็นไปได้อย่างมาก" คุณแอนดรูว์ มีหลักฐานยืนยันจากสถิตการมีอายุยืนขึ้นในช่วงหลังจากมีการพัฒนาทางด้านการแพทย์เมื่อหนึ่งร้อยปีก่อน ทำให้อายุของคนยุคพวกเรานั้นยืนขึ้น และในบางประเทศที่มีพื้นฐานทางประเทศ เศรษฐกิจ จิตใจที่ดี จะทำให้มีคนอายุยืนยาวมากขึ้นไปอีก คุณแอนดรูว์ชี้ให้เห็นว่าชาวญี่ปุ่นตอนนี้เป็นประเทศที่มีอายุยืนยาวเฉลี่ยมากที่สุดและยังคงทำสถิติแบบนี้สูงขึ้นไปอีกเรื่อยๆ ยิ่งวันเวลาผ่านไป ประชาชนชาวญี่ปุ่นยิ่งอายุยืนยาว หลังจากนั้นแนวโน้มก็จะเกิดกับประเทศอื่นๆ และในอนาคตก็จะเป็นแบบนี้ไปทั้งโลก และเมื่อเด็กรุ่นหลังเติบโตขึ้นตัวเลขอายุขัยเฉลี่ยของพวกเขาก็จะยิ่งสูงขึ้นไปอีก
แล้วจะเกิดอะไรขึ้น!
ถ้าพวกเราไม่เตรียมพร้อมสำหรับตัวเองและลูกๆของเรา ถ้าเราใช้ชีวิตโดยเป็นมาตรฐานการใช้ชีวิตในอดีตเมื่อ 20ปีก่อน ชีวิตของคนยุคเราและหลังจากนั้นจะเกิดปัญหาแน่นอน ปัญหาที่ว่าที่ชัดเจนที่สุดคือเดิมที่ยุคก่อนนี้อายุ 20ทำงาน เกษียณอายุ 60 โดยคาดการณ์ว่าคนยุคก่อนนี้จะมีอายุขัย 80 ปี หมายถึงว่า ทำงาน 40ปี ใช้ชีวิตหลังเกษียณโดยไม่มีรายได้ไปอีก 20ปี ถ้าอายุขัยเฉลี่ยของคนเรา 80ปี มันก็สมเหตุสมผลอยู่ แต่ถ้าเมื่อใดอายุเฉลี่ยเป็น 90ปี 100ปี หรือ 110ปี (110ปี อย่าคิดว่าเป็นไปไม่ได้ ต้องลองเปิดอ่านหนังสือในช่วงแรกของเล่มนี้ดู แล้วจะรู้ว่าเป็นไปได้) ดังนั้นเราทำงาน 40ปี แล้วก็ใช้ชีวิตโดยไม่มีรายได้ต่อไปอีก 30ปี 40ปี หรือแม้กระทั่ง 50ปี มันคงเป็นไปไม่ได้ นอกจากเรื่องรายได้การใช้จ่ายแล้วยังต้องดูแลเรื่องของจิตใจของผู้สูงอายุเหล่านี้ในอนาคตด้วย
ไม่ต้องตกใจไปนะ คุณแอนดรูว์ได้เสนอแนวคิดแก้ไขปัญหาไว้รอบด้าน โดยผ่านตัวอย่างแนวคิด 3แบบ ผ่านตัวละครที่คุณแอนดรูว์ เสนอมา 3ตัวอย่าง ผ่านคุณแจ๊ค คุณจิมมี่ และคุณเจน ที่เป็นตัวอย่างการใช้ชีวิตแบบดั้งเดิม แบบแอดวานซ์ขึ้นมา และแบบขั้นสุด(ในความคิดของคุณแอนดรูว์) เป็นการมองภาพในอนาคตว่าจะเกิดอะไรขึ้นบ้างและต้องทำอะไรเพิ่มเติมเพื่อที่จะให้พวกเราอยู่ได้ด้วยตัวเองและมีความสุขตามอัตภาพ
วิธีแก้ปัญหาคือ อย่างแรกต้องเปลี่ยนความคิดจากแบบเดิมที่ทำงาน 40ปี เกษียณอายุ 60ปี การที่เราอายุยืนยาวขึ้นเราต้องทำงานสะสมเงินทองเพื่อใช้ในยามเกษียณให้มากขึ้น หรืออีกวิธีคือทำงานให้นานขึ้นย่นระยะเวลาหลังเกษียณให้เหลือน้อยลง วิธีหลังดูจะเป็นวิธีที่เป็นไปได้มากกว่า ดังนั้นคนวัยทำงานขณะนี้อย่างน้อยๆควรต้องเกษียณในอายุไม่ต่ำกว่า 65 ปี และถ้าเป็นวัยกลางคนก็น่าจะต้องทำงานถึง 70-75 ปีเป็นอย่างน้อย เมื่อทำงานนานขึ้นก็ไม่ต้องใช้เงินเก็บ เมื่อคุณแอนดรูว์ คิดว่าแบบหลังน่าจะเป็นวิธีที่ทำได้ง่ายกว่า คุณแอนดรูว์จึงคิดต่อไปว่าทำอย่างไรให้คนอายุ 60ปีขึ้นไปทำงานได้ ต้องทำงานประเภทไหน ก่อนจะถึงอายุ 60ปีต้องสะสมความรู้แบบไหน เพื่อให้ทำงานได้อย่างมีประสิทธิภาพ และยังเป็นผู้ให้มีงานทำและยังคงแข่งขันกับคนทำงานรุ่นอื่นๆได้อยู่ อันนี้น่าสนใจมาก ส่วนวิธีการจะทำยังไงต้องลองไปหาอ่านดูนะครับ
ความคิดเห็น
แสดงความคิดเห็น