สวัสดีเพื่อนนักอ่าน
เรื่องราวในนิยายเล่มนี้ เป็นเรื่องราวของชายชราชาวประมงชื่อ ซานติอาโก กับหนุ่มน้อยวัยรุ่นชื่อมาโนลิน ทั้งคู่เป็นเพื่อนซี้ต่างวัย เคยออกหาปลาด้วยกัน มาโนลินนับถือซานติอาโกเหมือนพ่อที่เคารพเขาได้วิชาจับปลาจากซานติอาโกมา เริ่มเนื้อเรื่องซานติอาโกออกเรือไปทะเลแต่ไม่สามารถจับปลามาแล้ว 84วัน 14วันแรกมาโนลินออกไปหาปลาด้วยแต่ไม่ได้ปลา พ่อแม่ของมาโนลินจึงไม่ให้เขาออกหาปลากับซานติอาโก แล้วให้ไปหาปลากับเรือลำอื่น ซานติอาโกเป็นที่หัวเราะเยาะของชาวประมงที่ไม่สามารถจับปลามาได้ 84วัน
ซานติอาโก ชายชราอายุมาก เรือออกหาปลาลำเก่าใบเรือก็เย็บปะเหมือนกับเสื้อของเขา ร่างกายที่ทรุดโทรม และไม่มีรายได้มา 84วันแล้ว เขาอาศัยอาหารจากมาโนลิน ร่างกายผ่ายผอม มีมะเร็งที่ผิวหนังตรงต้นคอจากการตากแดดหาปลามาเป็นระยะเวลาหลายสิบปี แต่ทว่ามาโนลินมองเห็นแววตาที่มีพลังอัดแน่นของซานติอาโกและสัมผัสได้ถึงพลังมหาศาลเหมือนกับท้องทะเลกว้างใหญ่
ซานติอาโกออกเรืออีกครั้ง เขาออกไปคนเดียวไปที่ๆไกลกว่าที่คนอื่นไป เขาออกไปด้วยความกดดัน ด้วยสภาพร่างกายที่ไม่พร้อม จนกระทั่งปลาตัวใหญ่กินเหยื่อจากเบ็ดของเขา ด้วยการที่ตัวเองแรงน้อยและไม่มีผู้ช่วย ปลาลากเรือของชายชราไปไกลแสนไกล ท่ามกลางทะเลเว้งว้าง น้ำดื่ม 1ขวด และไม่ได้พกอาหารไปด้วยเลย เนื่องจากคิดว่าออกไปเช้ามืดแล้วช่วงเย็นก็กลับ 2วัน 2คืนสำหรับการถูกปลาลาก ออกไปไกลจากฝั่ง และกว่าจะกลับถึงชายฝั่งได้
ซานติอาโกต้องใช้เวลากับตัวเองนานแสนนาน อยู่กับความหนาวในทะเลยาวค่ำคืนและอยู่กับความร้อนระอุยามกลางวัน กับสภาพร่างกายที่ยำแย่ กับอาหารและน้ำดื่มที่ไม่เพียงพอ ในเรื่องเขาพูดกับตัวเองตลอดเวลา และยังบอกว่าน่าจะเอาเจ้าหนุ่มนั้นมาด้วย จิตใจที่เข้มแข็งเด็ดเดี่ยว ประสบการณ์ที่สั่งสมมานาน และแม้ว่าสถานการณ์จะเลวร้ายอย่างมาก สุดท้ายเขาก็ผ่านไปได้
ความคิดเห็น
แสดงความคิดเห็น