สวัสดีเพื่อนนักอ่าน
หนังสือแบ่งเป็นสองส่วน ส่วนแรกเป็นการเล่าประสบการณ์ที่คุณวิคเตอร์ ได้ใช้ชีวิตผ่านเหตุการณ์ที่แสนโหดร้าย ในสภาพที่คนคนหนึ่งไม่น่าจะมีชีวิตรอดมาได้ เมื่อเค้าถูกจับแยกกับภรรยาและคุณแม่ของเขานาซีแยกชายและหญิงออกจากกัน ซึ่งเชลยทุกคนจะไม่รู้เลยว่าพวกเขาจะได้ไปอยู่ที่ไหน พวกนาซีจะไม่ถามชื่อทุกคนจะมีแค่ตัวเลขที่ปักไว้ที่เสื้อและกางเกง พอไปถึงค่ายทุกคนจะถูกคัดเลือกให้ไปทางซ้ายหรือขวาโดยมีทหารนาซีเป็นคนชี้ คนป่วย เด็ก ผู้สูงอายุจะถูกแยกไปทางซ้าย ตัวคุณวิคเตอร์ได้ถูกแยกไปทางขวา ผู้ที่อยู่ทางซ้ายจะถูกส่งไปห้องอาบน้ำ(รมแก๊สพิษ) รายละเอียดในห้องอาบน้ำนั้นคุณวิคเตอร์ไม่ได้เล่าไว้ เขาเขียนไว้ในหนังสือว่ามันโหดร้ายและผู้ที่สนใจสามารถไปหาอ่านได้ ชีวิตในค่ายคือตื่นเช้า ออกไปทำงานใส่เสื้อผ้าชุดเดิม รองเท้าคู่เดิม ไม่ได้อาบน้ำ ไม่ได้แปรงฟัน รองเท้าที่ขาดแล้วขาดอีก เสื้อผ้าที่ผุแล้วผุอีก หากมีคนตาย พวกเชลยเขาจะรีบแย่งเสื้อผ้าหรือรองเท้าของผู้ตายมาเปลี่ียนถ้าหากดีกว่า คุณวิคเตอร์ต้องทำงานให้หนักถ้าทำงานไม่ได้จะถูกส่งไปที่ห้องอาบน้ำ เขาได้รับน้ำซุบใสๆวันละ 2ถ้ายและเศษขนมปังวันละชิ้น ในช่วงท้ายๆของการเป็นเชลยยังต้องต่อสู้กับโรคไข้รากสาดใหญ่ที่ทำให้เชลยตายไปอีกเป็นจำนวนมาก รายละเอียดในเล่มเขียนไว้มากมายได้เห็นความทุกข์ทรมานที่เกิดขึ้นในค่ายอย่างชัดเจน อยากให้ทุกๆคนได้อ่าน
ส่วนที่สองเมื่อคุณวิคเตอร์ ได้หลุดออกมาจากค่ายกักกัน โดยที่ทางนาซีเป็นฝ่ายพ่ายแพ้สงคราม หนังสือที่คุณวิคเตอร์เคยเขียนไว้ก่อนที่จะถูกจับเขาได้เขียนมันออกมาใหม่เพิ่มเติมด้วยบทที่เป็นประสบการณ์ในค่ายกักกัน คุณวิคเตอร์เขียนหนังสือรวดเดียว 9 วันจบ ส่วนที่สองนี้เป็นเรื่องเกี่ยวกับ โลโกเทอราปี (การบำบัดทางจิตวิทยาในเรื่องการหาความหมายในชีวิต) ซึ่งเป็นการบำบัดให้คนทุกๆคนได้รู้จุดหมายได้มีพลังใจในการใช้ชีวิตอยู่ต่อไปด้วยการหาความหมายที่แท้จริงของการมีชีวิต
มีอยู่สองเรื่องที่เราอ่านแล้วได้เห็นความสำคัญเป็นพิเศษแถมยังเกี่ยวโยงกับทางพุทธศาสนาด้วย หนึ่งคุณวิคเตอร์ให้มองว่าสภาวะต่างๆเป็นเรื่องชั่วคราว ถ้าอยู่ในค่ายกักกันคุณวิคเตอร์เพิ่มเป็นสภาวะชั่วคราวที่ยังไม่มีกำหนดสิ้นสุด ถ้าใครก็ต้องเข้าไปอยู่ในสภาวะชั่วคราวนี้แล้วยึดติดว่ามันจะไม่เปลี่ยนแปลงจนทำให้เสียกำลังใจและหมดความหวังในการมีชีวิตอยู่ ถ้าหากมองเป็นมุมที่กว้างไกลขึ้นเมื่อผ่านเหตุการณ์เลวร้ายนั้นไป เราก็จะมองเห็นว่ามันเป็นสภาวะที่เป็นชั่วคราวเกิดขึ้น ตั้งอยู่แล้วก็ดับไป และก็มีสภาวะใหม่ขึ้นมาแทน คุณวิคเตอร์บอกไว้ว่าถ้ามีเป้าหมายชีวิตในระยะยาวก็จะผ่านสภาวะต่างๆนั้นไปได้อย่างมีกำลังใจ เรื่องที่ 2 การเป็นตัวตนแบบเราขึ้นมาซึ่งจะไม่มีใครเหมือนใคร อย่ามองข้ามอดีตเพราะอดีตทำให้เราเป็นเราในวันนี้ และจงสร้างอนาคตตามความหมายที่ได้ตั้งไว้ ในบทยังมีเคสตัวอย่างที่รักษาด้วยใช้ โลโกเทอราปี รักษาได้อย่างมหัศจรรย์ เป็นหนังสือที่ควรอ่านสักครั้งในชีวิต
ความคิดเห็น
แสดงความคิดเห็น